در این صفحه میتوانید تمام مطالب مرتبط با «شعری به نام مریم» را مشاهده کنید. آخرین مقالات و منابع در دسترس هستند.
خلاصه مطالبی که در این صفحه می خوانید : خاتم النغمات پارسی: (به یاد استاد شجریان) و داستان کوتاه : بهداشت دندان و داستان کوتاه: شاهنامۀ کوچک من و شعری به نام وحشی بافقی و فصلنامۀ نقد ادبی منتشر شد: شمارۀ 33. سال 9، ، بهار 1395
با استفاده از لینک های زبر می توانید به مطالب مورد نظر خود در سایت
کاروند پارسی دسترسی پیدا کنید
چَه چَهِ بال فرشتگانکه در لاجورد جانها فرو می پاشندتنها از حنجرۀ تو برمی آیداز جهان جان می گیردت می پیچدت در چنگ تار و نتتا گوشه ای شوی از نغمات وجودآوای هست و نیستبی رنگ و بی نژادبی هر اعتقادبی سعادت است که نمی نیوشدَتسنگواره است که نمی خواهدت بشنودسفیه است که نمی گذارد بشنویمتنغمه های لاهوتی از جهان جان تو بالا می آیندپیام آوری با اعجاز آوازویولون برابر کمانچه بربط در برِ دفمضراب بر شانۀ تار همه ایستاده به تحریر وحی اعجاز حنجرۀ پارسیخاتمُ النغمات است ...
ادامه مطلب روی لباس رئیس پاسگاه همیشه لکه های عرق خشک شده بود مثل نقشۀ جغرافی روی دیوار کلاس پنجم که نم زده بود و روی دریای خزرش نمِ کاه گل یک ابر قهوه ای درست کرده بود. بچه ها را در سرازیری تپه پشت مدرسه نشاندند مرتب توی صف. ما کلاس اولی ها جلوی همه نشستم روی خاک. خوب می توانستم از نزدیک همه چیز را ببینم.آقای مْدْیر، یک پاکت مقوایی از کیفش در آورد و از توی آن چیزی در آورد مثل یک...
ادامه مطلب تا سی و هفت نوروز پس از آن اسفند سیاه، آنقدر این حماسه را مشق کرده ام که دیگر یقینم شده وقتی همه از نیزار برگشتند من با عقل سرخ مانده ام تا امروز که آخرین سیزده بدر قرن چهارده خورشیدی است. توس مانند تمام شهرهای بزرگ جهان در قرنطینۀ یک ویروس انسان کُش است. نمی توانم بروم ماهی سرخ و سبزۀ نوروزی را به آبهای روان بسپارم. می رویم پشت بام هفت طبقۀ منزل دایی. توس آرام و استوار خوابیده: «شهر خاموش من آن روح بهارانت کو؟ شو وشیدایی انبوه هزارانت کو؟»حماسۀ نیزار را برای دایی می گویم:...
ادامه مطلب روز مرگم، هرکه شیون کند از دور و برم دور کنیدهمه را مست و خراب از می انگور کنیدمزد غـسـال مرا سيــــر شــرابــــــش بدهيد... این مثنوی محتوای شورانگیزی دارد و مردنی حماسی است. به نام وحشی بافقی شهرت یافته اما در دیوانش نیافتم. محتوای شعر خیلی جذاب است اما فرم شعر شلختگی دارد. زبان شعر وحشی تر از نام وحشی است و مطلقا به سبک وحشی نمی ماند. زیرا...
ادامه مطلب دوره و شماره: دوره 9، شماره 33 (1395)، بهار 1395 ...
ادامه مطلب