کاروند پارسی

جای خالی ادبیات در علوم انسانی ایران

پرسشی که ذهن بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران ادبیات را مشغول خود می دارد این است که چرا در بحث و جدلهای پیرامون علوم انسانی ایران، نامی از ادبیات، «مطالعات ادبی» یا «ادبیات شناسی» شنیده نمی شود؟ هرگاه پای علوم انسانی در میان است سخن از جامعه شناسی، علوم سیاسی، اقتصاد، گاهی تاریخ و زبانشناسی می رود ولی از نظریۀ ادبیات، نقد ادبی حتی آثار ادبی، که همیشه نقش مؤثری در بازنمایی و نقد ارزشهای فرهنگی و تغییر نگرشهای اجتماعی داشته و دارند چندان سخنی در میان نیست. آیا مطالعات ادبی - که موضوعش (ادبیات) ظرف ارزشها و تجارب اجتماعی و فرهنگی است - در زمرۀ دانشهای علوم انسانی به شمار نمی آید؟ فراتر از این...