در این صفحه میتوانید تمام مطالب مرتبط با «ایران» را مشاهده کنید. آخرین مقالات و منابع در دسترس هستند.
خلاصه مطالبی که در این صفحه می خوانید : چکیدۀ کتاب ایرانیان و رؤیای قرآن پارسی و صائب تبریزی و اخلاقیات ایرانی و صد سال ادبیات شناسی در ایران و جای خالی ادبیات در علوم انسانی ایران
با استفاده از لینک های زبر می توانید به مطالب مورد نظر خود در سایت
کاروند پارسی دسترسی پیدا کنید
کتابایرانیان و رؤیای قرآن پارسیمحمود فتوحی رودمعجنیتهران: انتشارات سخن. 1403243 صاز دیرباز شنیده ایم و همچنان تا به امروز می شنویم که «شاهنامه، قرآنِ عجم است»؛ «مثنوی، قرآنِ پارسی است»؛ «دیوان حافظ، لسان الغیبِ پارسی زبانان است». این گزاره ها همه گویای این واقعیت است که پارسی گویان از دیرباز تا به امروز، رؤیای دستیابی به یک اَبـَرمتنِ وَرجاوندِ پارسی را در سر می پرورانده اند؛ کتابی پارسی که از شأنِ فرهنگی و فَـرَّه مندی یک متنِ آسمانی برخوردار باشد. این رؤیای دیرین و پایدار با چیرگی گفتمان دین اسلام و زبان عربی بر فضای سیاسی و دینی سرزمین های پارسی گویان، زاده شده و در بستر تاریخ هزار و دویست سالۀ ادبیات پارسی دری هر از گاهی از گفتار و نوشتار یکی از سخنوران سرشناس پارسی گوی سربرآورده است.مسألۀ این کتاب، صورت بندی تاریخی همین رؤیای دیرینه است؛ یعنی اندیشۀ متن مقدس پارسی که چونان یک آرمان م...
ادامه مطلب به مناسبت دهم تیرماه روز صائب
صائب تبریزی ( 1000- 1087 ق) شاعر پر کار و بلندآوازۀ قرن یازدهم در شعرش آموزه های اخلاقی را بیش از دیگر شاعران همروزگارش بیان کرده است. در روزگار وی گفتمان غالب شعر پارسی...
ادامه مطلب از زمان تأسیس بخش زبان و ادبیات فارسی در دانش سرای عالی (1307ش) تا کنون نزدیک ده نسل از استادان بر کرسی های زبان و ادبیات فارسی دانشگاههای ایران تکیه زده اند. برخی از پیشگامان مطالعات زبان و ادبیات در سالهای 1300 تا 1320، محققان برجستۀ بیرون از دانشکدۀ ادبیات بودند. نخستین استادان ادبیات که از سال 1307 در دانشگاه به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداختند شدند دو دسته اند: گروهی دانش آموختگان حوزوی ...
ادامه مطلب پرسشی که ذهن بسیاری از دانشجویان و پژوهشگران ادبیات را مشغول خود می دارد این است که چرا در بحث و جدلهای پیرامون علوم انسانی ایران، نامی از ادبیات، «مطالعات ادبی» یا «ادبیات شناسی» شنیده نمی شود؟ هرگاه پای علوم انسانی در میان است سخن از جامعه شناسی، علوم سیاسی، اقتصاد، گاهی تاریخ و زبانشناسی می رود ولی از نظریۀ ادبیات، نقد ادبی حتی آثار ادبی، که همیشه نقش مؤثری در بازنمایی و نقد ارزشهای فرهنگی و تغییر نگرشهای اجتماعی داشته و دارند چندان سخنی در میان نیست. آیا مطالعات ادبی - که موضوعش (ادبیات) ظرف ارزشها و تجارب اجتماعی و فرهنگی است - در زمرۀ دانشهای علوم انسانی به شمار نمی آید؟ فراتر از این...
ادامه مطلب